قصه من و تو

قصه من و تو آغازش در دفتر آرزوها بود و داستانش در دفتر ليلی و

مجنون سروده شد

قصه من و تو از آن نيمه شب پر خاطره آغاز شد و اينك نيز با قصه

 دوری در حال نوشته شدن است

قصه من و تو آغازی احساسی داشت ، حرفهايی رويايی داشت ، اما

 ادامه آن يك داستان عاشقانه و واقعی شد

تو آمدی در خوابم ، نشستی در سرزمين رويايم ، و آن قلب سرخت را

 با دو دست مهربانت به من هديه دادی

چه زيبا پر كشيديم به سوی دشت پروانه ها ، چه زيبا بر روی ماه

نشستی و من نيز ماه را به آرامی حركت می دادم

لحظه سفرت لحظه زيبايی بود ، لحظه ای كه بر روی گلبرگ گلی

نشستی و با نسيم عشق به سوی دياری ديگر رهسپار شدی

من نيز در كنار قناری پر بسته نشسته بودم و نوای غمگين او را گوش

 ميدادم و به شبنمی كه عكس چشمان خيسم در آن افتاده بود نگاه می

كردم

قصه من و تو قصه زيباترين عشق دنيا است ، قصه من و تو قصه يك

 سرزمين بی انتها است ، قصه من و تو ، قصه يك رويای بيدار شدنی

 است

آغاز ديدارمان چه پر خاطره بود ، عكس چشمانت هنوز در ذهنم تكرار

نمی بخشمت

عشق       

۱-شادی خود را به هیچ چیز و هیچ کس وابسته نکن تا همیشه از آن برخوردار باشی.

۲-انتظار نداشته باش آنچه در اطراف اتفاق می افتد،مطابق میل و خواسته ات باشد.

۳-هنگام عصبانیت هیچ تصمیمی نگیر.

۴-از سختی و مشکلات زندگی استقبال کن و با غلبه بر آنها به خود پاداش بده.

۵-اجازه نده اتفاقات ناخوشایند روحیه ات را خراب کند.

۶-با بحث های بیهوده انرژی خود را هدر نده.

۷-با خود مهربان باش تا بذر افشان محبت و مهربانی باشی.

۸-زندگی خود را هدفمند کن وبرای رسیدن به اهداف ، تلاش کن.

۹-چیزهائی را که دوست داری به دیگران ببخش.

۱۰-قلبت را از نفرت خالی کن تا خوشبختی در آن لانه کند.

۱۱-با دیگران طوری رفتار کن که دوست داری با تو رفتار شود.

۱۲-به هیچ کس امید نداشته باش جز به ذات یگانه خودش.

۱۳-برای اینکه شاد باشی ابتدا یاد بگیر شادی آفرین باشی.

۱۴-به دیگران کمک کن آنچه را که میخواهند به دست آورند، تا رضایت آنها شادی واقعی را نثارت کند.

۱۵-هرگز خودت را با دیگران مقایسه نکن ، چرا که تو چیزی داری که دیگران در حسرت آن وقت می گذارند.

۱۶-و بالا خره ! اینکه انعطاف پذیر باش ، نیایش و کرنش معنوی انجام بده و زیاد ببخش تا شادی را از عمق وجودتت احساس کنی.

آخه متن به این قشنگی تروخدا چه جوری دلتون میاد نظر ندید؟؟؟!!!

امروز, امروز است.
امروز صبح اگر از خواب بيدار شدی و ديدی ستاره ها در آسمان نمی تابند , ناراحت نشو , حتما دارند با تو قايم باشک بازی ميکنند , پس با آنها بازی کن.

اگر قبل از خواب آرزو کردی فردا باران ببارد , ولی نباريد , مطمئن باش الهه باران می خواهد تو شکوه باران را باور کنی , پس باورش کن.

امروز , امروز است.
امروز هر چه قدر بخندی و هر چه قدر عاشق باشی به ذخاير نفتی جهان آسيبی نمی رسد , پس بخند و عاشق باش.

امروز هر چه قدر دل ها را شاد کنی , به قيمت بليت اتوبوس اضافه نمی شود , پس شادی بخش باش.

امرزو هر چه قدر نفس بکشی , جهان با مشکل کمبود اکسيژن رو به رو نمی شود , پس از اعماق وجودت نفس بکش.

امروز , امروز است.
امروز هر چه قدر آرزو کنی , چشمه آرزو هايت خشک نمی شود , پس آرزو کن.

امروز هر چه قدر خدا را صدا کنی , خسته نمی شود , پس صدايش کن.

او منتظر توست.
او منتظر آرزو هايت , خنده هايت , گريه هايت , آفرين گفتن هايت , دل شاد کردن هايت , نفس کشيدن هايت , ستاره شمردن هايت و منتظر عاشق بودن هايت است.

آری او منتظر توست , منتظر من است , منتظر ماست.
زيرا امروز , امروز است , امروز , جاودانه است و امروز زيباترين روز دنیاست.

دوستون دارم

سلام به تمام دوستای گلم از شما ممنون هستم که مرتبا به من سر میزنید و

نظر میدهید سال نو شما مبارک وقتی که وارد سال ۲۰۰۷ میلادی شدیم

من به یک مهمونی دعوت شده بودم به من که خیلی خوش گذشت نمیدونم

واسه شما چه جوری بود حالا من اهنگهای داریوش را   خیلی دوست

دارم الان هم یه شعر گذاشتم که داریوش اهنگشو خونده امیدوارم قبولش

کنید

مرا ببين

به اندازه ثانيه اي چشمهايت را ببند و از پشت دريچه چشمت مرا ببين ببين كه چگونه آرام و سبك در روياي نگاهت خوابيده ام دستهايت را به من بسپار تا سردي دستانم را گرما ببخشد نگاهت را پشتوانه ي مهر سبز خيالم كن در تاريكي ثانيه ها به من بگو كه مرا دوست ميداريم حتي براي لحظه اي در كنارم باش و مرا در روياي خيالت غرق كن از پشت پرچين نگاهت افقي تازه از معناي من و خود بياب

مرا ببين كه چرا حتي به اندازه ي ثانيه اي هم نگاهت را دوست دارم ...

در اشتياق انتظار تو مي گذرند لحظه هاي تاريكي از جادوي صفاي تو به زلالي آب به صادق بودن اسم تو ...

يه روزي عكس تو را خواهم كشيد

 طعم خوش با تو بودن را خواهم چشيد

يه روزي به خاطرت ميميرم

اما يه روز با عشق تو نفس خواهم كشيد

کسی گفت شرط دوست داشتن و عشق حفظ آن هست

راستی نهايت عشق را می توانی در چشمهای مضطربم بخوانی؟

 اگر می توانی پس تو هم مانند من عاشقی!!!

گفتم اضطراب؟  از کجا فهميدی  ؟از رنگ زرد رخسارم؟؟؟

 يادم نيست از که شنيدم اما خوب گفت که:

 عشق رنگ زرد خورشيد مهربان است....

راستی عشق را از رنگ پريده ام می خوانی؟؟؟   می خوانی مگر نه؟؟؟

   پس تو هم مانند من عاشقی.....

نازنينم قسم به لحظاتی که ياد تو دنيا را برايم بارانی می کند!!!!!!!

 آها!!!! راستی کجا می روم؟؟؟؟  عشق سوگند خوردن دارد؟.......

نه.........مگر نه؟؟؟

  ديدی پس تو هم عاشقی مانند من.......

مثل خيلی ها که کسی را دوست دارند و هرشب قصه ی وصال را زمزمه می کنند

ميدانی نازنينم .......می دانی مگر نه؟ ؟ ؟ بگويم؟ ؟ ؟ بازهم؟  

آخر عهد کرديم که راز دل با کس نگوييم ؟ ؟ ؟

پيمان شکنی بکنم؟ ؟ ؟  

 دوست داشتنت را فرياد بزنم؟ ؟ ؟ می خواهی؟ ؟ ؟

نه ؟ ؟ ؟ آخر چرا؟ ؟ ؟

آهان پس خودت می دانی ؟مگر نه؟؟؟

دوستی گفت: با دل شوريده ام آرام تر

آرام در گوش تو می خوانم !!!!فقط در گوش تو می خوانم  

 نازنينم با دل شوريده ام آرام تر !!!!!!

در تمام لحظه هایم

 

هیچ کس وسعت حیرانیم را حس نکرد

 

هیچ کس تنهاییم را حس نکرد

 

آنکه سامان غزلهایم بود بی سرو سامانیم راحس نکرد

                

 

آسمون از غم دوریت حالا دیگه روز شب می باره

 

دیگه منو توذهن خیابون تنها جا می ذاره

 

خاطرت مثل یک پیچک می پیچه رو تن خستم

 

دیگه حرفی که ندارم دل به خلوت تو بستم 

روزی که تو آمدی به دنیا عریان

همه می خندیدن وتو بودی گریان

بس کاری بکن که وقتی رفتی

همه گریان باشند وتو باشی خندان

اگه کسی خیلی خاطرتو خواست دوست عزیز خیلی راحت میتونی بفهمی که راست یا دروغه به

I LOVE YOU 

قول شاعر تو این دنیای دیونه کسی عاشق نمی مونه بمیرم من نکن گریه همش تقصیر من بوده

تو آسمونی و هوات گرفته

دلم واسه ستاره هات گرفته

دلت واسه کی تنگه جوجه قمری؟

دلم برای جوجه هات گرفته

صدای سوختن لحظه تنهایی از کوچه ها ی شب می آید

گذشته خاکستری شعله می کشد

سپیدرود کجاست

من از سبز آبی چیزی نخوانده ام

کلاس ما کلاس بی رنگی بود

جنگل سبز پر از آبی کجاست 

اي دوست غمگين من !

اگر مي توانستي ببيني كه بخت بد كه شكست تو در زندگيت بوده ؛

همان نيرويي است كه قلبت را روشن ميكند ‘

روحت را از مغاك تمسخر بيرون مي آورد و

تا عرش احترام بالا مي برد ‘

آنگاه رضا به داده مي دادي و آن را

 ميراثي مي دانستي كه تعليمت مي دهد و

آگاهت ميكند .